ICD 10. klasa VI (G50-G99)

ICD 10. klasa VI (G50-G99)

ICD 10. Klasa VI. Choroby układu nerwowego (G50-G99)

USZKODZENIA POSZCZEGÓLNYCH NERWÓW, KORZENI NERWOWYCH I SPLOTÓW (G50-G59)

G50-G59 Zaburzenia pojedynczych nerwów, korzeni nerwowych i splotów
G60-G64 Polineuropatie i inne zaburzenia obwodowego układu nerwowego
G70-G73 Choroby synapsy nerwowo-mięśniowej i mięśni
G80-G83 Porażenie mózgowe i inne zespoły porażenne
G90-G99 Inne zaburzenia układu nerwowego

Następujące kategorie są oznaczone gwiazdką:
G53 * Zaburzenia nerwów czaszkowych w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej
G55 * Ucisk korzeni i splotów nerwowych w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej
G59 * Mononeuropatia w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej
G63 * Polineuropatia w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej
G73 * Zaburzenia synapsy nerwowo-mięśniowej i mięśni w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej
G94 * Inne zaburzenia mózgu w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej
G99 * Inne zaburzenia układu nerwowego w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej

Wyłączone: aktualne urazowe uszkodzenia nerwów, korzenie nerwowe
i splotów - patrz • urazy nerwów w obszarach ciała
nerwoból>
zapalenie nerwu> NOS (M79.2)
zapalenie nerwów obwodowych w ciąży (O26.8)
rwa kulszowa NOS (M54.1)

G50 Zaburzenia nerwu trójdzielnego

Obejmuje: uszkodzenia 5. nerwu czaszkowego

G50.0 Nerwoból nerwu trójdzielnego. Zespół napadowego bólu twarzy, tiki bolesne
G50.1 Nietypowy ból twarzy
G50.8 Inne zaburzenia nerwu trójdzielnego
G50.9 Zaburzenie nerwu trójdzielnego, nie określone

G51 Zaburzenia nerwu twarzowego

Obejmuje: uszkodzenia siódmego nerwu czaszkowego

G51.0 Porażenie Bella. Paraliż twarzy
G51.1 Zapalenie węzła kolanowego
Nie obejmuje 1: popółpaścowe zapalenie węzła kolanowego (B02.2)
G51.2 Zespół Rossolimo-Melkerssona Zespół Rossolimo-Melkerssona-Rosenthala
G51.3 Kloniczny połowiczy skurcz twarzy
G51.4 Myokymia twarzy
G51.8 Inne zaburzenia nerwu twarzowego
G51.9 Zaburzenie nerwu twarzowego, nie określone

G52 Zaburzenia innych nerwów czaszkowych

Wyłączone: naruszenia:
• nerw słuchowy (8.) (H93.3)
• nerw wzrokowy (drugi) (H46, H47.0)
• zez porażenny z powodu porażenia nerwowego (H49.0-H49.2)

G52.0 Uszkodzenia nerwu węchowego Uszkodzenie pierwszego nerwu czaszkowego
G52.1 Zaburzenia nerwu językowo-gardłowego Klęska 9. nerwu czaszkowego. Neuralgia językowo-gardłowa
G52.2 Zaburzenia nerwu błędnego Uszkodzenie nerwu pneumogastrycznego (dziesiątego)
G52.3 Zaburzenia nerwu podjęzykowego Uszkodzenie 12. nerwu czaszkowego
G52.7 Liczne uszkodzenia nerwów czaszkowych Zapalenie wielonerwowe nerwu czaszkowego
G52.8 Zaburzenia innych określonych nerwów czaszkowych
G52.9 Zaburzenie nerwu czaszkowego, nie określone

G53 * Zaburzenia nerwów czaszkowych w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej

G53.0 * Nerwoból po półpaścu (B02.2 +)
Postherpetic (s):
• zapalenie zwoju węzła kolanowego
• nerwoból nerwu trójdzielnego
G53.1 * Liczne uszkodzenia nerwów czaszkowych w chorobach zakaźnych i pasożytniczych sklasyfikowanych gdzie indziej (A00-B99 +)
G53.2 * Mnogie zaburzenia nerwów czaszkowych w sarkoidozie (D86.8 +)
G53.3 * Liczne zmiany nowotworowe nerwu czaszkowego (C00-D48 +)
G53.8 * Inne zaburzenia nerwów czaszkowych w innych chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej

G54 Zaburzenia korzeni nerwowych i splotów

Wyłączone: aktualne urazowe uszkodzenia korzeni nerwowych i splotów - patrz • uraz nerwów w obszarach ciała
uszkodzenia krążka międzykręgowego (M50-M51)
nerwoból lub zapalenie nerwu BNO (M79.2)
zapalenie nerwu lub zapalenie korzonków nerwowych:
• ramię NOS>
• lędźwiowy NOS>
• lędźwiowo-krzyżowy NOS>
• klatki piersiowej NOS> (M54.1)
zapalenie korzonków nerwowych BNO>
radikulopatia BNO>
spondyloza (M47.-)

G54.0 Zaburzenia splotu ramiennego Zespół infratorakalny
G54.1 Zaburzenia splotu lędźwiowo-krzyżowego
G54.2 Zaburzenia korzeni szyjnych niesklasyfikowane gdzie indziej
G54.3 Zaburzenia korzeni klatki piersiowej niesklasyfikowane gdzie indziej
G54.4 Zaburzenia korzeni lędźwiowo-krzyżowych niesklasyfikowane gdzie indziej
G54.5 Neuralgiczna zanik mięśni. Zespół Parsonage-Aldrena-Turnera. Zapalenie nerwu półpaśca
G54.6 Zespół kończyny fantomowej z bólem
G54.7 Zespół kończyny fantomowej bez bólu Zespół kończyny fantomowej BNO
G54.8 Inne zaburzenia korzeni i splotów nerwowych
G54.9 Zaburzenie korzeni i splotów nerwowych, nieokreślone

G55 * Ucisk korzeni i splotów nerwowych w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej

G55.0 * Kompresja korzeni i splotów nerwowych w nowotworach (C00-D48 +)
G55.1 * Kompresja korzeni nerwowych i splotów w chorobach krążków międzykręgowych (M50-M51 +)
G55.2 * Ucisk korzeni nerwowych i splotów w spondylozie (M47. - +)
G55.3 * Ucisk korzeni i splotów nerwowych w innych doropatiach (M45-M46 +, M48. - +, M53-M54 +)
G55.8 * Ucisk korzeni nerwowych i splotów w innych chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej

G56 Mononeuropatie kończyny górnej

Nie obejmuje: aktualne urazowe uszkodzenie nerwu - patrz • uszkodzenie nerwów w okolicach ciała

G56.0 Zespół cieśni nadgarstka
G56.1 Inne zaburzenia nerwu pośrodkowego
G56.2 Uszkodzenie nerwu łokciowego Późne porażenie nerwu łokciowego
G56.3 Uszkodzenie nerwu promieniowego
G56.4 Kauzalgia
G56.8 Inne mononeuropatie kończyny górnej Nerwiak międzypalcowy kończyny górnej
G56.9 Mononeuropatia kończyny górnej, nie określona

G57 Mononeuropatie kończyny dolnej

Nie obejmuje: aktualne urazowe uszkodzenie nerwu - patrz • uszkodzenie nerwów w okolicach ciała
G57.0 Uszkodzenie nerwu kulszowego
Nie obejmuje: rwa kulszowa:
• NOS (M54.3)
• związane z uszkodzeniami krążka międzykręgowego (M51.1)
G57.1 Meralgia parestezje. Zespół bocznego nerwu skórnego uda
G57.2 Zaburzenie nerwu udowego
G57.3 Uszkodzenie nerwu podkolanowego bocznego Porażenie nerwu strzałkowego (strzałkowego)
G57.4 Uszkodzenie środkowego nerwu podkolanowego
G57.5 Zespół cieśni stępu
G57.6 Uczucie nerwu podeszwowego Ból śródstopia Mortona
G57.8 Inny mononeuralgia kończyny dolnej Nerwiak międzypalcowy kończyny dolnej
G57.9 Mononeuropatia kończyny dolnej, nie określona

G58 Inne mononeuropatie

G58.0 Neuropatia międzyżebrowa
G58.7 Mnogie zapalenie mononeurii
G58.8 Inne określone typy mononeuropatii
G58.9 Mononeuropatia, nieokreślona

G59 * Mononeuropatia w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej

G59.0 * Mononeuropatia cukrzycowa (E10-E14 + ze wspólnym czwartym znakiem.4)
G59.8 * Inne mononeuropatie w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej

POLINEUROPATIE I INNE ZMIANY OBWODOWEGO UKŁADU NERWOWEGO (G60-G64)

Nie obejmuje: nerwoból BNO (M79.2)
zapalenie nerwu BNO (M79.2)
zapalenie nerwów obwodowych w ciąży (O26.8)
rwa kulszowa NOS (M54.1)

G60 Neuropatia dziedziczna i idiopatyczna

G60.0 Dziedziczna neuropatia ruchowa i czuciowa
Choroba:
• Charcot-Marie-Toots
• Dejerine-Sotta
Dziedziczna neuropatia ruchowa i czuciowa, typy I-IY. Neuropatia przerostowa u dzieci
Zanik mięśni strzałkowych (typ aksonalny) (typ gipertroficzny). Zespół Russi-Levy
G60.1 Choroba Refsum
G60.2 Neuropatia z dziedziczną ataksją
G60.3 Idiopatyczna postępująca neuropatia
G60.8 Inne neuropatie dziedziczne i idiopatyczne Choroba Morvana. Zespół Nelatona
Neuropatia czuciowa:
• dominujące dziedziczenie
• dziedziczenie recesywne
G60.9 Neuropatia dziedziczna i idiopatyczna, nieokreślona

G61 Zapalna polineuropatia

G61.0 Zespół Guillain-Barré Ostre (po-) zakaźne zapalenie wielonerwowe
G61.1 Neuropatia surowicy Jeśli konieczne jest zidentyfikowanie przyczyny, zastosuj dodatkowy kod przyczyn zewnętrznych (klasa XX).
G61.8 Inne zapalne polineuropatie
G61.9 Zapalna polineuropatia, nieokreślona

G62 Inne polineuropatie

G62.0 Polineuropatia związana z lekami
Jeśli konieczna jest identyfikacja produktu leczniczego, należy zastosować dodatkowy kod przyczyn zewnętrznych (klasa XX).
G62.1 Polineuropatia alkoholowa
G62.2 Polineuropatia wywołana innymi substancjami toksycznymi
Jeśli konieczne jest zidentyfikowanie substancji toksycznej, użyj dodatkowego kodu przyczyn zewnętrznych (klasa XX).
G62.8 Inne określone polineuropatie Polineuropatia radiacyjna
Jeśli konieczne jest zidentyfikowanie przyczyny, zastosuj dodatkowy kod przyczyn zewnętrznych (klasa XX).
G62.9 Polineuropatia, nieokreślona Neuropatia BNO

G63 * Polineuropatia w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej

G63.0 * Polineuropatia w chorobach zakaźnych i pasożytniczych sklasyfikowanych gdzie indziej
Polineuropatia z:
• błonica (A36.8 +)
• mononukleoza zakaźna (B27. - +)
• trąd (A30. - +)
• Choroba z Lyme (A69.2 +)
• świnka (B26.8 +)
• półpasiec (В02,2 +)
• kiła późna (A52.1 +)
• wrodzona kiła (A50.4 +)
• gruźlica (A17.8 +)
G63.1 * Polineuropatia w nowotworach (C00-D48 +)
G63.2 * Polineuropatia cukrzycowa (E10-E14 + ze wspólnym czwartym znakiem.4)
G63.3 * Polineuropatia w innych chorobach endokrynologicznych i zaburzeniach metabolicznych (E00-E07 +, E15-E16 +, E20-E34+,
E70-E89 +)
G63.4 * Polineuropatia niedożywienia (E40-E64 +)
G63.5 * Polineuropatia w układowych chorobach tkanki łącznej (M30-M35 +)
G63.6 * Polineuropatia w innych schorzeniach układu mięśniowo-szkieletowego (M00-M25 +, M40-M96 +)
G63.8 * Polineuropatia w innych chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej. Neuropatia mocznicowa (N18.8 +)

G64 Inne zaburzenia obwodowego układu nerwowego

Zaburzenia obwodowego układu nerwowego BNO

CHOROBY ZWIĄZKÓW NERWOWO-MIĘŚNIOWYCH I MIĘŚNI (G70-G73)

G70 Myasthenia gravis i inne zaburzenia synapsy nerwowo-mięśniowej

Nie obejmuje: zatrucie jadem kiełbasianym (A05.1)
przemijająca noworodkowa miastenia (P94.0)

G70.0 Myasthenia gravis
Jeśli choroba jest wywoływana przez lek, do jej identyfikacji używany jest dodatkowy kod przyczyny zewnętrznej.
(klasa XX).
G70.1 Toksyczne zaburzenia synapsy nerwowo-mięśniowej
Jeśli konieczne jest zidentyfikowanie substancji toksycznej, użyj dodatkowego kodu przyczyn zewnętrznych (klasa XX).
G70.2 Wrodzona lub nabyta miastenia
G70.8 Inne zaburzenia synapsy nerwowo-mięśniowej
G70.9 Zaburzenie synapsy nerwowo-mięśniowej, nie określone

G71 Pierwotne uszkodzenia mięśni

Nie obejmuje: artrogrypoza, wiele wrodzonych wad (Q74.3)
zaburzenia metaboliczne (E70-E90)
zapalenie mięśni (M60.-)

G71.0 Dystrofia mięśniowa
Dystrofia mięśniowa:
• autosomalny recesywny typ dziecięcy, przypominający
Dystrofia Duchenne'a lub Beckera
• łagodny [Becker]
• łagodne łopatkowo-strzałkowe z wczesnymi skurczami [Emery-Dreyfus]
• dystalny
• łopatka-twarz
• pas kończynowy
• mięśnie oczu
• okulowo-gardłowy [okulogardłowy]
• łopatkowo-strzałkowa
• złośliwy [Duchenne]
Nie obejmuje: wrodzona dystrofia mięśniowa:
• NOS (G71.2)
• z określonymi zmianami morfologicznymi włókien mięśniowych (G71.2)
G71.1 Zaburzenia miotoniczne Dystrofia miotoniczna [Steiner]
Myotonia:
• chondrodystroficzny
• leczniczy
• objawowe
Wrodzona miotonia:
• NOS
• dominujące dziedziczenie [Thomsen]
• dziedziczenie recesywne [Becker]
Neuromyotonia [Isaacs]. Wrodzona paramyotonia. Pseudomyotonia
Jeśli konieczne jest zidentyfikowanie leku, który spowodował zmianę, użyj dodatkowego kodu przyczyn zewnętrznych (klasa XX).
G71.2 Wrodzone miopatie
Wrodzona dystrofia mięśniowa:
• NOS
• ze specyficznymi zmianami morfologicznymi mięśnia
błonnik
Choroba:
• jądro centralne
• minijądrowe
• wielojądrowe
Dysproporcja typów włókien
Miopatia:
• miotubular (centro-jądrowy)
• niezłośliwy [choroba niezłośliwego organizmu]
G71.3 Miopatia mitochondrialna niesklasyfikowana gdzie indziej
G71.8 Inne pierwotne zaburzenia mięśni
G71.9 Pierwotne zajęcie mięśni, nie określone Dziedziczna miopatia BNO

G72 Inne miopatie

Nie obejmuje: wrodzona mnoga artrogrypoza (Q74.3)
zapalenie skórno-wielomięśniowe (M33.-)
zawał mięśnia niedokrwiennego (M62.2)
zapalenie mięśni (M60.-)
zapalenie wielomięśniowe (M33.2)

G72.0 Lecznicza miopatia
Jeśli konieczna jest identyfikacja produktu leczniczego, należy zastosować dodatkowy kod przyczyn zewnętrznych (klasa XX).
G72.1 Miopatia alkoholowa
G72.2 Miopatia spowodowana inną substancją toksyczną
Jeśli konieczne jest zidentyfikowanie substancji toksycznej, użyj dodatkowego kodu przyczyn zewnętrznych (klasa XX).
G72.3 Okresowe porażenie
Okresowe porażenie (rodzinne):
• hiperkaliemiczna
• hipokaliemia
• miotoniczny
• normokaliemiczny
G72.4 Miopatia zapalna, gdzie indziej niesklasyfikowana
G72.8 Inne określone miopatie
G72.9 Miopatia, nieokreślona

G73 * Zaburzenia synapsy nerwowo-mięśniowej i mięśni w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej

G73.0 * Zespoły miasteniczne w chorobach endokrynologicznych
Zespoły miasteniczne z:
• zanik cukrzycowy (E10-E14 + ze wspólnym czwartym znakiem.4)
• tyreotoksykoza [nadczynność tarczycy] (E05. - +)
G73.1 * Zespół Eatona-Lamberta (C80 +)
G73.2 * Inne zespoły miasteniczne w zmianach nowotworowych (C00-D48 +)
G73.3 * Zespoły miasteniczne w innych chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej
G73.4 * Miopatia w chorobach zakaźnych i pasożytniczych sklasyfikowanych gdzie indziej
G73.5 * Miopatia w chorobach endokrynologicznych
Miopatia z:
• nadczynność przytarczyc (E21.0-E21.3 +)
• niedoczynność przytarczyc (E20. - +)
Miopatia tyreotoksyczna (E05. - +)
G73.6 * Miopatia w zaburzeniach metabolicznych
Miopatia z:
• zaburzenia kumulacji glikogenu (E74.0 +)
• zaburzenia kumulacji lipidów (E75. - +)
G73.7 * Miopatia w innych chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej
Miopatia z:
• reumatoidalne zapalenie stawów (M05-M06 +)
• twardzina skóry (M34.8 +)
• zespół Sjogrena (M35.0 +)
• toczeń rumieniowaty układowy (M32.1 +)

MÓZGOWE PARALIZY I INNE ZESPOŁY PARALITYCZNE (G80-G83)

G80 Porażenie mózgowe

Obejmuje: chorobę Little'a
Nie obejmuje: dziedziczna paraplegia spastyczna (G11.4)

G80.0 Spastyczne porażenie mózgowe Wrodzone porażenie spastyczne (mózgowe)
G80.1 Spastyczna diplegia
G80.2 Hemiplegia dziecięca
G80.3 Dyskinetyczne porażenie mózgowe Athetoidalne porażenie mózgowe
G80.4 Ataxic mózgowe porażenie dziecięce
G80.8 Inny rodzaj dziecięcego porażenia mózgowego Zespoły mieszanego porażenia mózgowego
G80.9 Porażenie mózgowe, nie określone Porażenie mózgowe BNO

G81 Hemiplegia

Uwaga • W przypadku kodowania podstawowego, ten nagłówek powinien być używany tylko wtedy, gdy hemiplegia (całkowita)
(niekompletny) jest zgłaszany bez dalszych wyjaśnień lub twierdzi się, że został ustalony przez długi czas lub istnieje przez długi czas, ale jego przyczyna nie jest określona • Ten nagłówek jest również używany w kodowaniu z wielu powodów w celu zidentyfikowania rodzajów porażenia połowiczego spowodowanego przez jakikolwiek.
Nie obejmuje: wrodzone i dziecięce porażenie mózgowe (G80.-)
G81.0 Wiotkie porażenie połowicze
G81.1 Spastyczne porażenie połowicze
G81.9 Hemiplegia, nieokreślona

G82 Paraplegia i tetraplegia

Uwaga • W przypadku kodowania pierwotnego nagłówek ten powinien być stosowany tylko wtedy, gdy wymienione stany są zgłaszane bez dodatkowych wyjaśnień lub twierdzi się, że zostały one ustanowione przez długi czas lub istnieją przez długi czas, ale ich przyczyna nie została określona. Nagłówek ten jest również używany do kodowania przez wiele powody zidentyfikowania tych warunków z dowolnego powodu.
Nie obejmuje: wrodzone lub dziecięce porażenie mózgowe (G80.-)

G82.0 Wiotkie porażenie kończyn dolnych
G82.1 Paraplegia spastyczna
G82.2 Paraplegia, nieokreślona Paraliż obu kończyn dolnych BNO. Paraplegia (dolna) NOS
G82.3 Wiotka tetraplegia
G82.4 Spastyczna tetraplegia
G82.5 Tetraplegia, nieokreślona Quadriplegia NOS

G83 Inne zespoły porażenne

Uwaga • W przypadku kodowania pierwotnego nagłówek ten powinien być stosowany tylko wtedy, gdy wymienione stany są zgłaszane bez dodatkowych wyjaśnień lub twierdzi się, że zostały one ustanowione przez długi czas lub istnieją przez długi czas, ale ich przyczyna nie została określona. Nagłówek ten jest również używany do kodowania przez wiele powody zidentyfikowania tych warunków z dowolnego powodu.
Obejmuje: paraliż (całkowity) (niekompletny), inny niż określony w rubrykach G80-G82

G83.0 Diplegia kończyn górnych Diplegia (górna). Paraliż obu kończyn górnych
G83.1 Monoplegia kończyny dolnej Paraliż kończyny dolnej
G83.2 Monoplegia kończyny górnej Paraliż kończyny górnej
G83.3 Monoplegia, nieokreślona
G83.4 Zespół ogona końskiego Pęcherz neurogenny związany z zespołem ogona końskiego
Nie obejmuje: pęcherza rdzeniowego NOS (G95.8)
G83.8 Inne określone zespoły porażenne Porażenie Todda (postepileptyczne)
G83.9 Zespół porażenia, nie określony

INNE ZABURZENIA UKŁADU NERWOWEGO (G90-G99)

G90 Zaburzenia autonomicznego [autonomicznego] układu nerwowego

Nie obejmuje 1: zaburzenia autonomicznego układu nerwowego wywołane alkoholem (G31.2)

G90.0 Idiopatyczna obwodowa neuropatia autonomiczna Omdlenie związane z podrażnieniem zatoki szyjnej
Dysautonomia rodziny G90.1 [Riley-Day]
Zespół G90.2 Hornera Zespół Bernarda (-Gornera)
G90.3 Degeneracja polisystemów Neurogenne niedociśnienie ortostatyczne [Shai-Drager]
Nie obejmuje: hipotonia ortostatyczna BNO (I95.1)
G90.8 Inne zaburzenia autonomicznego [autonomicznego] układu nerwowego
G90.9 Zaburzenie autonomicznego układu nerwowego, nie określone

G91 Wodogłowie

Obejmuje: nabyte wodogłowie
Wyłączone: wodogłowie:
• wrodzony (Q03. -)
• z powodu wrodzonej toksoplazmozy (P37.1)

G91.0 Komunikujący wodogłowie
G91.1 Obturacyjny wodogłowie
G91.2 Wodogłowie o normalnym ciśnieniu
G91.3 Wodogłowie pourazowe, nie określone
G91.8 Inne wodogłowie
G91.9 Wodogłowie, nieokreślone

G92 Toksyczna encefalopatia

Jeśli konieczne jest zidentyfikowanie substancji toksycznej, użyj
dodatkowy zewnętrzny kod przyczyny (klasa XX).

G93 Inne zaburzenia mózgu

G93.0 Torbiel mózgowa Torbiel pajęczynówki. Nabyta torbiel porencefaliczna
Nie obejmuje: nabytej torbieli okołokomorowej noworodka (P91.1)
wrodzona torbiel mózgu (Q04.6)
G93.1 Nietoksyczne uszkodzenie mózgu niesklasyfikowane gdzie indziej
Wykluczone: komplikujące:
• aborcja, ciąża pozamaciczna lub trzonowa (O00-O07, O08.8)
• ciąża, poród lub poród (O29.2, O74.3, O89.2)
• opieka chirurgiczna i medyczna (T80-T88)
niedotlenienie noworodków (P21.9)
G93.2 Łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe
Nie obejmuje 1: encefalopatia nadciśnieniowa (I67.4)
G93.3 Zespół zmęczenia po chorobie wirusowej Łagodne zapalenie mózgu i rdzenia kręgowego
G93.4 Encefalopatia, nieokreślona
Wykluczone: encefalopatia:
• alkoholowy (G31.2)
• toksyczny (G92)
G93.5 Kompresja mózgu
Kompresja>
Naruszenie> mózgu (tułowia)
Nie obejmuje 1: urazowa kompresja mózgu (S06.2)
• ogniskowa (S06.3)
G93.6 Obrzęk mózgu
Nie obejmuje: obrzęk mózgu:
• z powodu urazu porodowego (P11.0)
• traumatyczne (S06.1)
Zespół G93.7 Reye'a
W przypadku konieczności identyfikacji czynnika zewnętrznego stosuje się dodatkowy kod przyczyn zewnętrznych (klasa XX)..
G93.8 Inne określone zaburzenia mózgu Encefalopatia wywołana promieniowaniem
W przypadku konieczności identyfikacji czynnika zewnętrznego stosuje się dodatkowy kod przyczyn zewnętrznych (klasa XX)..
G93.9 Zaburzenie mózgu, nie określone

G94 * Inne zaburzenia mózgu w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej

G94.0 * Wodogłowie w chorobach zakaźnych i pasożytniczych sklasyfikowanych gdzie indziej (A00-B99 +)
G94.1 * Wodogłowie w chorobach nowotworowych (C00-D48 +)
G94.2 * Wodogłowie w innych chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej
G94.8 * Inne określone zaburzenia mózgu w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej

G95 Inne choroby rdzenia kręgowego

Nie obejmuje: zapalenie rdzenia kręgowego (G04.-)

G95.0 Syringomyelia i syringobulbia
G95.1 Mielopatie naczyniowe Ostry zawał rdzenia kręgowego (zatorowy) (nie zatorowy). Zakrzepica tętnicy kręgowej. Hepatomyelia. Niepirogenne zapalenie żył kręgosłupa i zakrzepowe zapalenie żył. Obrzęk rdzenia kręgowego
Podostra martwicza mielopatia
Nie obejmuje: zapalenia żył rdzeniowych i zakrzepowego zapalenia żył, innych niż niezapirogenne (G08)
G95.2 Ucisk rdzenia kręgowego, nieokreślony
G95.8 Inne określone choroby rdzenia kręgowego Pęcherz „rdzeniowy” NOS
Mielopatia:
• leczniczy
• Belka
W przypadku konieczności identyfikacji czynnika zewnętrznego stosuje się dodatkowy kod przyczyn zewnętrznych (klasa XX)..
Nie obejmuje: pęcherza neurogennego:
• NOS (N31.9)
• związane z zespołem ogona końskiego (G83.4)
dysfunkcja nerwowo-mięśniowa pęcherza moczowego bez wzmianki o urazie rdzenia kręgowego (N31.-)
G95.9 Choroba rdzenia kręgowego, nieokreślona Mielopatia BNO

G96 Inne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego

G96.0 Wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego [łojotok]
Nie obejmuje: nakłucia lędźwiowego (G97.0)
G96.1 Zaburzenia opon mózgowo-rdzeniowych niesklasyfikowane gdzie indziej
Zrosty opon mózgowych (mózgowe) (rdzeniowe)
G96.8 Inne określone uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego
G96.9 Zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, nie określone

G97 Zaburzenia układu nerwowego po zabiegach medycznych niesklasyfikowane gdzie indziej

G97.0 Wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego podczas nakłucia lędźwiowego
G97.1 Inna reakcja na nakłucie lędźwiowe
G97.2 Nadciśnienie wewnątrzczaszkowe po wszczepieniu bajpasu komorowego
G97.8 Inne zaburzenia układu nerwowego po zabiegach medycznych
G97.9 Nieokreślone zaburzenie układu nerwowego po zabiegach medycznych

G98 Inne zaburzenia układu nerwowego niesklasyfikowane gdzie indziej

Uszkodzenie układu nerwowego BNO

G99 * Inne zaburzenia układu nerwowego w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej

G99.0 * Autonomiczna neuropatia w chorobach endokrynologicznych i metabolicznych
Amyloidowa neuropatia autonomiczna (E85. - +)
Cukrzycowa neuropatia autonomiczna (E10-E14 + ze wspólnym czwartym znakiem.4)
G99.1 * Inne zaburzenia autonomicznego [autonomicznego] układu nerwowego w innych chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej
nagłówki
G99.2 * Mielopatia w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej
Zespoły uciskowe przedniej części kręgosłupa i tętnicy kręgowej (M47.0 *)
Mielopatia z:
• uszkodzenia krążków międzykręgowych (M50.0 +, M51.0 +)
• zmiana nowotworowa (C00-D48 +)
• spondyloza (M47. - +)
G99.8 * Inne określone zaburzenia układu nerwowego w chorobach sklasyfikowanych gdzie indziej

Zmiana ICD 10 nerwu łokciowego: objawy choroby, sposoby leczenia pourazowego zapalenia stawu i inna etiologia

Objawy i objawy w zależności od obszaru zmiany

Początkowe objawy zapalenia nerwu ramiennego obejmują:

  • Nagły ból. Choroba pojawia się bez ostrzeżenia.
  • Zlokalizowane na ramieniu i / lub przedramieniu. Podczas gdy większość bólu występuje w barku lub przedramieniu, czasami promieniuje on do szyi.

Ból jest ostry, palący. Trwa tylko kilka godzin lub może trwać tygodnie lub dłużej.

  • Trudność w poruszaniu dotkniętym ramieniem. Ból, szczególnie w ostrej fazie, ma tendencję do narastania wraz z ruchami dłoni. Inne ruchy, takie jak ruchy szyi, zwykle nie zwiększają dyskomfortu.
  • Kilka dni po rozwoju choroby mogą również pojawić się objawy neurologiczne:

    • Osłabienie lub paraliż. Ramię, ramię i / lub dłoń mogą przestać się poruszać, aw niektórych przypadkach dochodzi do całkowitego paraliżu jednego lub więcej mięśni.
    • Mrowienie. Mogą wystąpić zmienione odczucia, takie jak mrowienie.
    • Niewrażliwość. Niektóre części skóry mogą utracić czucie. Drętwienie - Niebezpieczne, ponieważ zmniejsza zdolność uniknięcia uszkodzeń skóry, takich jak oparzenia.
    • Nieprawidłowe odruchy. Lekarz może stwierdzić, że jeden lub więcej odruchów rąk zostało utraconych lub zmienionych.

    Zapalenie nerwu ramiennego klasyfikuje się według obszaru zajętych splotów nerwowych.

    Porażenie górnego splotu ramiennego nazywa się porażeniem Duchenne-Erba. Występuje w przypadku obrażeń.

    Obserwuje się następujące objawy:

    • brak ruchu,
    • ból ramienia, który nasila się podczas aktywności fizycznej,
    • kończyna zgięta w łokciu i dociśnięta do tułowia.

    Klęska splotu dolnego, czyli paraliż Dejerine-Klumpke, często występuje z powodu trudności w porodzie. Najczęstszym mechanizmem etiologicznym jest traumatyczny poród drogami natury.

    Obserwuje się następujące objawy:

    • silny ból,
    • drętwienie,
    • sparaliżowana kończyna,
    • zanik mięśni,
    • Zespół Hornera.

    Wraz z porażką całego splotu ramiennego (całkowita porażka) zaburzona zostaje funkcja wszystkich mięśni obręczy kończyny górnej. Czasami splot ulega przeciążeniu, gdy kończyna górna jest silnie cofnięta.

    Najczęściej na splot ramienny wpływa spastyczność mięśni przednich i środkowych schodów z powodu irracjonalnych odruchowych objawów osteochondrozy szyjnej.

    Obserwuje się następujące objawy:

    • ból,
    • utrata kontroli motorycznej,
    • zaburzenia czucia.

    Z pourazowym zapaleniem nerwu barku:

    • ból jest zlokalizowany w obszarze unerwienia dotkniętego nerwu,
    • ból typu neuropatycznego (palący, ostry, kłujący) i może mu towarzyszyć zwiększona wrażliwość, drętwienie, parestezja i osłabienie mięśni,
    • w okolicy może występować nadpobudliwość układu współczulnego objawiająca się nadmierną potliwością, zmianami koloru skóry,
    • ból mechaniczny.

    Zazwyczaj pacjenci zgłaszają następujące dolegliwości:

    • mrowienie kończyn,
    • drętwienie rąk i nóg,
    • osłabienie kończyn z uczuciem ciężkości,
    • wahania ciśnienia krwi,
    • przerzedzona skóra,
    • seksualna dysfunkcja,
    • zaparcie lub biegunka,
    • obfite pocenie.

    Dowiedz się o objawach zapalenia nerwu kończyn górnych i dolnych:

    • łokciowy i środkowy,
    • kulszowy,
    • Nerw promieniowy,
    • nerwy udowe, piszczelowe i strzałkowe.

    Kodowanie neuralgii międzyżebrowej w ICD 10

    Ostry ból w klatce piersiowej lub po bokach ciała występuje najczęściej na skutek naruszenia zakończenia nerwowego zlokalizowanego w odcinku piersiowym kręgosłupa.

    Ta patologia ma określony kod neuralgii międzyżebrowej zgodnie z ICD 10 i wygląda jak M79.2, co powoduje następujące czynniki etiotropowe:

    • skurcz mięśni spowodowany intensywną aktywnością fizyczną lub przepracowaniem;
    • brak witamin z grupy B;
    • naruszenie procesów metabolicznych;
    • obecność osteochondrozy jest uważana za najczęstszą przyczynę zapalenia nerwów w odcinku piersiowym lub szyjnym kręgosłupa;
    • znacznie rzadziej nerwoból międzyżebrowy jest wywoływany przez problem kręgosłupa lędźwiowego, czyli zapalenie korzonków;
    • stres i konsekwencje pourazowe;
    • czynniki zewnętrzne (przeciąg, zimno).

    Zwykle neuralgia międzyżebrowa występuje u osób w średnim i starszym wieku..

    Objawy nerwobólu

    W ICD 10 nerwoból międzyżebrowy ma kod M79.2 i jest różnicowany rozpoznaniem ostrego zespołu wieńcowego, jako rodzaj choroby niedokrwiennej serca.

    Subiektywne dolegliwości pacjenta są rzeczywiście podobne do patologii układu sercowo-naczyniowego. Najczęstsze objawy to:

    • tnący, tępy, obolały lub ostry ból, który pojawia się w okolicy klatki piersiowej, czasami z projekcją w okolicy łopatek;
    • nagły ruch, na przykład głęboki oddech, kichanie, kaszel lub odwracanie się, czasami nasila napad bólu;
    • w miejscu uwięzienia nerwu może wystąpić obrzęk, zaczerwienienie i drętwienie;
    • często występuje ból punktowy, czyli bolesność po naciśnięciu palcami, czego nie obserwuje się w diagnostyce zawału mięśnia sercowego.

    Przy napadach dusznicy bolesnej (I20 według ICD 10) lub w ostrym zawale mięśnia sercowego (I21) ból nie nasila się po zmianie pozycji ciała lub głębokim oddechu. Ulga pojawia się po zażyciu nitrogliceryny, która jest jednym z głównych objawów patologii serca..

    Najważniejszym kryterium nieokreślonej diagnozy jest elektrokardiogram, dzięki któremu doświadczony lekarz może dokładnie określić źródło zespołu bólowego. Obraz ostrego zespołu wieńcowego na kardiogramie jest wyraźny, jednak uwięzienie nerwu z ciężkim obrzękiem tkanek może również powodować zmiany w EKG z powodu silnego bólu i zaburzeń przewodzenia. Zazwyczaj neuropatiami zajmuje się neurolog, ale w tym przypadku niezwykle konieczna jest konsultacja z kardiologiem lub resuscytatorem, aby nie popełnić śmiertelnego błędu.

    Działania terapeutyczne

    Neuralgia międzyżebrowa ma określony kod w rewizji International Classification of Diseases 10, który określa dostępność ujednoliconych protokołów postępowania z pacjentami oraz zalecenia dotyczące odpowiedniego i skutecznego leczenia.

    Neuralgia międzyżebrowa leczy się kompleksowo, czyli działając nie tylko na objaw bólowy, ale także na przyczynę zapalenia nerwu.

    Kompleks środków terapeutycznych obejmuje następujące aspekty:

    • stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych w celu zmniejszenia nasilenia bólu;
    • stosowanie złożonych preparatów witamin z grupy B w celu normalizacji przekazywania impulsów nerwowych;
    • leki zmniejszające przekrwienie pomagają zlikwidować obrzęk w miejscu uwięzienia nerwu i przywrócić krążenie krwi w tkankach;
    • techniki fizjoterapeutyczne, takie jak akupunktura, darsonwalizacja, masaż leczniczy doskonale radzą sobie z takimi patologiami układu nerwowego.

    Nerwobóle dobrze nadają się do rozpoznania, leczenia, a ich rokowanie jest bardzo korzystne, co jest kodowane kodem M79.2.

    Zapisz link lub udostępnij przydatne informacje w mediach społecznościowych. sieci

    Neuralgia ICD (ICD-10)

    Wiadomo, że ICD (International Classification of Diseases) jest głównym dokumentem do przetwarzania danych statystycznych we wszystkich placówkach służby zdrowia; choroby są klasyfikowane według różnych kodów. W Federacji Rosyjskiej przejście do nowoczesnego ICD dziesiątej rewizji (ICD-10) miało miejsce w 1999 roku i do tej pory ambulatoryjne, stacjonarne i statystyczne instytucje Ministerstwa Zdrowia pracują nad tym dokumentem, a mianowicie ICD-10. Każdy pacjent zdiagnozowany w poliklinice lub w szpitalu, który posiada kartę ambulatoryjną lub wywiad lekarski ma zaszyfrowaną diagnozę wstępną lub ostateczną zgodnie z ICD-10, dotyczy to również nerwobólów.

    Nerwoból w ICD-10

    Nerwoból jest prezentowany w ICD-10 w dwóch klasach (kodach): G (choroby układu nerwowego, stopień 6) i M (choroby narządu ruchu i tkanki łącznej, stopień 13). Taki podział jest uzasadniony, ponieważ bardzo często przyczyną nerwobólów są duże mięśnie, które powodują ściskanie lub ucisk jednego lub drugiego nerwu. Tej sytuacji może towarzyszyć zespół mięśniowo-powięziowo-toniczny..

    Neuralgię „czystą”, w której mięśnie i ich kompresja nie odgrywają roli, opisano w klasie G. Przykładem jest nerwoból nerwu trójdzielnego..

    Przykłady neuralgii klasy G:

    • 1 Uszkodzenia nerwu językowo-gardłowego;
    • Nerwoból nerwu trójdzielnego;
    • 1 Nietypowy ból twarzy;
    • 0 * Nerwoból po półpaścu.

    Przykłady neuralgii klasy M:

    • 1 Radikulopatia (obejmuje odmiany ramienne, lędźwiowe, lędźwiowo-krzyżowe i piersiowe);
    • 2 szyjki macicy;
    • 3 rwa kulszowa;
    • 4 Lumbago z rwą kulszową.

    Na tym kończą się niektóre opcje, dokładnie określone za pomocą ICD. Ponieważ rzeczywistość jest znacznie bardziej złożona i nieprzewidywalna niż jakakolwiek dokładna diagnoza, międzynarodowa klasyfikacja chorób przewiduje luki w swobodnym formułowaniu diagnozy. Możesz więc użyć następującego kodowania:

    M79.2 Nerwoból i zapalenie nerwu, nieokreślone

    Taką diagnozę można postawić np. Gdy brakuje czasu. Wiadomo, że MES, czyli standardy medyczne i ekonomiczne, „rządzą” w szpitalach. W przypadku, gdy pacjent „leżał” bez powodu, wówczas wewnętrzny ekspert wskazuje na braki oddziału, a badanie zewnętrzne lub nieplanowana kontrola może naliczyć punkty karne, które wpłyną na finansowanie..

    Dlatego w skrajnych przypadkach możesz napisać z tą diagnozą i zająć się wyjaśnieniem w trybie ambulatoryjnym..

    Inny nagłówek, który jest czasami interpretowany niezwykle szeroko, brzmi następująco:

    R52 Ból niesklasyfikowany gdzie indziej. Odnosi się to do bólu, którego nie można przypisać ani gruczołowi sutkowemu, ani uchu, ani miednicy, kręgosłupowi ani żadnej innej części ciała. Na przykład „wędrujący ból”.

    Ból niesklasyfikowany gdzie indziej (R52)

    Jak widać, należy do klasy R. Jest określany jako „Objawy, oznaki i odchylenia od normy, zidentyfikowane w badaniach klinicznych i laboratoryjnych, gdzie indziej niesklasyfikowane”.

    Jak poprawnie rozszyfrować diagnozę

    Pozwala to lekarzowi na „wykręcenie się”, ale takie szyfrowanie może wywołać niezadowolenie ze strony administracji szpitala z tego powodu, że ta klasa nie jest klasą podstawową. Innymi słowy, ta diagnoza mówi: „coś znaleźliśmy, ale to, co znaleźliśmy, do niczego nie pasuje”.

    W rzeczywistości na oddziale nie powinno być diagnoz innych niż podstawowe: trzy dni na postawienie diagnozy, kiedy staje się pracownikiem z „diagnozy przy przyjęciu”. Jeśli okaże się, że pacjent jest „obcy”, należy go przewieźć lub wypisać. Jeśli z nieswoistą diagnozą leżał na oddziale i został wypisany, jest to oznaka niekompetentnego kierownictwa oddziału.

    Dlatego prawidłowe użycie ICD-10 w kodowaniu niektórych typów nerwobólów może nie tylko pomóc w przetwarzaniu dużych ilości danych statystycznych, ale także zaoszczędzić znaczne środki dla instytucji medycznej..

    Diagnoza zapalenia nerwu

    Diagnoza zapalenia nerwu obejmuje następujące metody badania:

    3. Testy funkcjonalne w celu identyfikacji zaburzeń ruchu:

    • w celu określenia zapalenia nerwu nerwu promieniowego:
      - ręka z dłonią spoczywa na stole, a pacjent nie może położyć trzeciego palca na sąsiednich;
      - grzbiet dłoni leży na stole, pacjent nie może oderwać kciuka;
      - w pozycji stojącej ręce są opuszczone, pacjent nie może obrócić chorej ręki dłonią do przodu, a także odchylić kciuk w bok.
    • do określenia zapalenia nerwu łokciowego:
      - dłoń z dłonią spoczywa na stole, podczas gdy pacjent nie może wykonywać ruchów drapiących małym palcem po stole;
      - dłoń spoczywa na stole, a pacjent nie może rozdzielić palców, zwłaszcza 4 i 5;
      - pacjent nie może całkowicie zacisnąć palców w pięść, zwłaszcza w 4. i 5. palcu;
      - pacjent nie może przytrzymać paska papieru kciukiem i palcem wskazującym, ponieważ falanga jednego z palców nie zgina się całkowicie.
    • aby określić zapalenie nerwu pośrodkowego:
      - ręka z dłonią spoczywa na stole, podczas gdy pacjent nie może wykonywać ruchów drapiących dwoma palcami po stole;
      - pacjent nie może całkowicie zacisnąć palców w pięść, zwłaszcza 1, 2 i częściowo 3 palce;
      - pacjent nie może przeciwstawić się kciukowi i małym palcu.

    Reaktywny rodzaj dolegliwości, jej rozpoznanie

    Typ patologii reaktywny ma kod M02. Choroba powstaje tylko w przypadku infekcji. Ofiary często mają gen HLA-B27. Ten rodzaj patologii może powstać po infekcjach przenoszonych drogą płciową, czerwonce. W przypadku wykrycia choroby łokcia karta medyczna otrzymuje kod M02.82 (inne reaktywne artropatie), M02.92 (reaktywna artropatia, nieokreślona).

    Klasyczna triada objawów obejmuje rozwój zapalenia cewki moczowej, artretyzmu i zapalenia zewnętrznej wyściółki oka. Choroba objawia się łzawieniem, zaczerwienieniem i bólem oczu, częstym oddawaniem moczu z bólem i pieczeniem, obrzękiem stawów, hipertermią stawu łokciowego, bólami stawów. Wykrywanie tego typu choroby jest dość proste. Do ostatecznego rozpoznania choroby konieczne jest udanie się do urologa, wenerologa, okulisty, reumatologa. Diagnoza opiera się na ESR, RF, ANF, MRI, RTG, CT, wysiewie płynu stawowego, badaniach PCR materiału biologicznego.

    Obraz kliniczny

    Objawy zapalenia nerwu kończyn dolnych z pewnością zależą od miejsca uszkodzenia nerwu.

    Główne objawy są następujące:

    • problemy z wrażliwością;
    • silny ból w okolicy zajętego nerwu.

    Ponadto chorobie towarzyszą:

    • obrzęk nóg;
    • okresowe uczucie pełzania i drętwienia na powierzchni nóg;
    • możliwe jest wystąpienie drgawek i mimowolnych skurczów;
    • pacjenci mają trudności z chodzeniem - głównie z powodu bólu.

    Przy uszkodzeniu nerwu piszczelowego zgięcie palców u nóg jest niemożliwe, ruch stopy jest ograniczony - jest cofnięta na zewnątrz.

    Pacjenci mogą narzekać na:

    • uczucie zimna w stopie;
    • palenie;
    • ból wokół kostki sięgający do palców;
    • trudności z chodzeniem.

    Oznaki zapalenia nerwu strzałkowego:

    • utrata temperatury, ból i wrażliwość dotykowa plam na plecach, bokach z przodu oraz w okolicy palców,
    • ból w bocznej powierzchni stopy i podudzia, który nasila się przy zginaniu kończyny,
    • trudności w wyprostowaniu palców,
    • słabość, aż do całkowitej niemożliwości, w koncepcji zewnętrznej krawędzi stopy,
    • „Chód koguta” - noga ugięta w kolanie i stawie biodrowym,
    • opadanie i obracanie stopy do wewnątrz,
    • zanik mięśni,
    • przebarwienia skóry w dotkniętym obszarze - od bladości do koloru brązowego lub cyjanotycznego.

    Pacjenci narzekają, że chodząc najpierw muszą stanąć na palcach, a potem na pięcie.

    Ponadto nie ma możliwości wyprostowania palców i ustawienia stopy w anatomicznie poprawnej pozycji. Pacjent nie może stać na piętach i chodzić po nich.

    Lista chorób zwyrodnieniowych tego stawu

    Zapalenie stawów jest stanem patologicznym objawiającym się procesem zapalnym i deformacją struktur kostnych. Jeśli pacjent ma tę patologię w stawie łokciowym, to zgodnie z międzynarodową klasyfikacją chorób w dokumentacji medycznej pacjenta umieszczany jest kod, co oznacza nieokreślone zapalenie stawów. Po zapoznaniu się z kodem lekarz natychmiast zrozumie, na co choruje pacjent..

    Pacjent nie ma nieporozumień z personelem medycznym, ponieważ kod na karcie pozwala zrozumieć, jak osoba ta zwraca się do placówki medycznej. Znak w dokumencie pacjenta - artretyzm mkb 10, da lekarzom wyobrażenie z czym mają do czynienia. Patologia stawu łokciowego należy do zapalnych poliartropatii. Według ICD 10, zapalenie stawów ma kody od M00 do M99. Istnieje wiele rodzajów patologii zwyrodnieniowych. Na pierwszy rzut oka, porównując obrazy kliniczne pacjentów, można ich zaklasyfikować do tej samej klasy, ale objawy radiologiczne mogą wskazywać na zupełnie inne nozologie. Kody, za pomocą których lekarze określają rodzaj choroby z lokalizacją w stawie łokciowym:

    • inne seropozytywne reumatoidalne zapalenie stawów - M05.82;
    • seronegatywne reumatoidalne zapalenie stawów - M06.02;
    • młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów - M08.02;
    • młodzież z początkiem systemowym - M08.22, M08.23;
    • młodzieńczy nieokreślony - M08.93;
    • nieokreślony - M13.92.

    To nie jest cała lista kodów patologii zwyrodnieniowej z lokalizacją w stawie łokciowym. Ta klasyfikacja jest używana na całym świecie. Jest wygodny do prowadzenia dokumentacji w formie elektronicznej.

    Cechy pourazowego zapalenia stawów

    Urazowe zapalenie stawów jest dość powszechną patologią. Choroba rozwija się z powodu niewystarczającej dbałości o własne zdrowie. Nie jest wcale trudno uniknąć tej komplikacji, wystarczy skonsultować się z lekarzem w przypadku kontuzji i na chwilę zapewnić spokój uszkodzonemu stawowi..

    Najczęściej z pourazowym zapaleniem stawów borykają się zawodowi sportowcy lub osoby, których aktywność wiąże się ze zwiększonym obciążeniem stawów..

    Cechą pourazowego zapalenia stawów jest powolny początek objawów. Naruszenie rozwija się na tle obrażeń odniesionych przez długi czas. Patologia prowadzi do wolno rozwijającego się upośledzenia motoryki chorego stawu

    Trudność polega na tym, że osoba często nie zwraca uwagi na ból i zmniejszenie zakresu ruchu, kojarząc te objawy z niedawnym urazem. Większość uważa, że ​​dyskomfort ustąpi samoistnie po pewnym czasie, co jest konieczne do wyzdrowienia po kontuzji.

    W tym czasie powoli postępuje zapalenie stawów, niszcząc kości i tkankę chrzęstną..

    Ze względu na charakter rozkładu obciążenia organizmu człowieka, urazowe zapalenie stawów dotyka najczęściej nóg, kolan i małych stawów stopy..

    Artroza barku

    Ze względu na specyfikę szyfrowania raczej trudno jest znaleźć kod artrozy stawu barkowego według ICD 10, przede wszystkim dlatego, że musi być skompilowany niezależnie.

    W międzynarodowej wersji 10 klasyfikacji chorób określono tylko trzy lokalizacje:

    • staw biodrowy (koksartroza);
    • staw kolanowy (gonarthrosis);
    • pierwszy staw nadgarstkowo-nadgarstkowy.

    Pozostałe zmiany objęte są nagłówkiem innej choroby zwyrodnieniowej stawów, który jest szyfrowany w następujący sposób: M 19. Następnie należy wybrać nieokreśloną wersję choroby zwyrodnieniowej stawów pod kodem M19.9. Dodatkowe liczby, które są zapisane po drugiej dziewiątce, można znaleźć w opisie klasy chorób. Mówi się, że liczba 1 jest dodawana dla obojczyka, łopatki, barku i stawów mostkowo-obojczykowych. Nie należy mylić pasa kończyny górnej z samą ręką, ponieważ liczba 2 oznacza obecność zmiany w okolicy barku i łokcia, a po wskazaniu tego w kodowaniu artrozy barku lekarz zrobić błąd.

    Okazuje się, że artroza według ICD 10 ma kod M19.91, który ukrywa protokół diagnozy i opieki medycznej dla pacjentów z tą patologią.

    Myląc kod, lekarz może pogorszyć stan pacjenta, przepisując niewłaściwe leczenie.

    Ogólne informacje o chorobie

    Choroba zwyrodnieniowa stawów to skrócona nazwa choroby, takiej jak choroba zwyrodnieniowa stawów lub zapalenie stawów z deformacjami powierzchni stawowych. Patologia charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem i prowadzi do stopniowego niszczenia chrząstki stawowej z przejściem do tkanki kostnej. W przebiegu choroby choroba nieodwracalnie deformuje staw, przez co na pierwszy plan wysuwa się terminowość rozpoznania i leczenia.

    Artroza kostki, łokcia, barku i inne lokalizacje charakteryzuje się tym samym obrazem klinicznym. Choroba charakteryzuje się następującymi objawami:

    bolesność (początkowo tylko przy wysiłku fizycznym, hipotermii lub długotrwałej niewygodnej pozycji, a następnie staje się stała);
    sztywność (zmniejszony zakres ruchu w aparacie stawowym, zmartwienia rano);
    chrupnięcie (prawie pierwszą oznaką procesu patologicznego są okresowe kliknięcia lub chrupnięcia w dotkniętym obszarze, na które ludzie rzadko zwracają uwagę);
    ruchliwość patologiczna (im bardziej postępuje patologia, tym mniej powierzchnia stawowa jest ograniczona normami fizjologicznymi);
    deformacja (ostatni objaw patologii, którego należy unikać, co jest priorytetem dla lekarza prowadzącego).

    Ponieważ kod artrozy w ICD 10 jest reprezentowany przez większą liczbę znaków niż inne patologie, należy uważnie podejść do kwestii środków terapeutycznych, wybierając odpowiedni protokół.

    Podczas terapii stosuje się leki ogólnoustrojowe, które powstrzymują niszczenie tkanek, a także zabiegi fizjoterapeutyczne. W zaawansowanych przypadkach wykonywana jest radykalna interwencja chirurgiczna, której wskazania ustalane są indywidualnie.

    Zapisz link lub udostępnij przydatne informacje w mediach społecznościowych. sieci

    Leczenie neuropatii nerwu łokciowego

    Leczenie powinno być kompleksowe, to znaczy stosować wszystkie dostępne metody. Konieczne jest wykonywanie ćwiczeń na dłonie, a tutaj powinna istnieć motywacja pacjenta do powrotu do zdrowia.
    Przede wszystkim określa się i usuwa czynniki prowokujące. Mogą to być niewygodne narzędzia do pracy, pewne nawyki.

    Jeśli neuropatia jest spowodowana powszechnym stanem chorobowym, aktywnie ją lecz. Na nadgarstek zakłada się specjalną ortezę, bandaże elastyczne i inne przyrządy ortopedyczne.

    Ważne: przestrzegaj trybu pracy i odpoczynku, przebywaj bardziej na świeżym powietrzu, jedz warzywa i owoce, pokarmy zawierające wapń.

    Terapia lekowa

    W łagodnych przypadkach przepisywane są niesteroidowe leki przeciwzapalne (aspiryna, diklofenak). Jeśli przyczyną kompresji może być obrzęk, wówczas leki moczopędne (lasix itp.). W dotkniętym obszarze (łokieć lub nadgarstek) wykonuje się zastrzyki z nowokainy, analgin, glikokortykosteroidów. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, ciężkości choroby, chorób współistniejących. Wskazane jest wcieranie maści i żeli znieczulających w obszar dotknięty nerwem.

    Witaminy

    Pomaga przywrócić odporność. Wzmocnij metabolizm w nerwach, wyeliminuj niedokrwienie, rozszerz naczynia włosowate. Są używane:
    Witaminy B1, B6, a także preparaty złożone: Milgamma. Są podawane domięśniowo, a także mogą być wstrzykiwane bezpośrednio w obszar ucisku lub uszkodzenia nerwu łokciowego.

    Przydatne będzie spożywanie kompleksów multiwitaminowych w środku.

    Metody diagnostyczne

    Diagnostykę i ustalenie dalszego schematu leczenia przeprowadza neuropatolog. Specjalista zbiera wywiad i zapisuje główne dolegliwości pacjenta w historii choroby. Następnie neurolog przeprowadza badanie wizualne.

    W przypadku zapalenia nerwu łokciowego ręka przybiera wygląd ptasiej łapy: palce III i IV są zgięte, mały palec odkładany. Lekarz zauważa sinicę, wypadanie włosów, łamliwe paznokcie, utratę wagi chorej kończyny.

    Po badaniu neurolog przeprowadza serię badań neurologicznych w celu określenia siły mięśni, stopnia drętwienia i utraty odruchów oraz stawia wstępną diagnozę.

    Aby potwierdzić wstępny wniosek, specjalista przepisuje badania laboratoryjne i instrumentalne, które pozwalają ustalić przyczynę zapalenia nerwu:

    Ogólne i biochemiczne badanie krwi. Niezbędne do identyfikacji patogennych patogenów choroby zakaźnej, obecności wytwarzanych przeciwciał i leukocytów.
    Radiografia kontrastowa. Pozwala ocenić stan naczyń zaopatrujących nerw łokciowy.

    Również zdjęcie rentgenowskie pozwala na uwzględnienie anatomicznych cech stawu łokciowego, kanału łokciowego, aby określić stopień uszkodzenia tunelu mięśniowo-szkieletowego po urazie.

    USG i MRI. Obrazowanie ultrasonograficzne i rezonans magnetyczny pomaga ocenić stan naczyń krwionośnych, tkanek miękkich i struktury kości w złamaniach, urazach nerwów i innych urazach.

    Electroneuromyography. Procedura pomaga ustalić stopień uszkodzenia mięśni szkieletowych.

    Specyficzne kryteria diagnostyczne do określenia choroby

    Badania neurologiczne, które pozwalają na wstępne rozpoznanie zapalenia nerwu łokciowego, często obejmują następujące metody:

    1. Test Pitr. Aby to wykonać, pacjent musi położyć dłoń na stole i spróbować rozłożyć i zbliżyć palce do siebie. W przypadku zapalenia nerwu pacjent nie może zbliżyć palca serdecznego i małego palca do linii środkowej.
    2. Następnie lekarz prosi pacjenta, aby spróbował zarysować powierzchnię stołu małym palcem. Z powodu zapalenia tkanki nerwowej nie jest w stanie tego zrobić..
    3. W przypadku zapalenia nerwu pacjent nie może zacisnąć dłoni pięścią, a także trzymać prześcieradła dwoma palcami. Zaciskając dłoń w pięść, nie zginają się środkowy palec, serdeczny i mały.
    4. Jeśli pacjent mocno przyciska rękę do stołu, mały palec przesuwa się na bok. W tej pozycji pacjent nie może wykonywać ruchów poziomych III, IV, V palcem.

    Od jakich chorób należy odróżnić?

    Po zarejestrowaniu dolegliwości pacjenta w historii medycznej przeprowadza się diagnostykę różnicową z zapaleniem nerwu promieniowego. W przeciwieństwie do porażki nerwu łokciowego w takiej sytuacji ręka zwisa, występuje silny skurcz mięśni.

    Jeśli nerw promieniowy jest uszkodzony, pacjent nie może samodzielnie wyprostować ręki, kciuk zostaje zredukowany do palca wskazującego. Wrażliwość palców I, II, III kończyny dotkniętej chorobą jest upośledzona.

    Trudno jest odróżnić zapalenie nerwu łokciowego od uszkodzenia korzenia nerwu C8 w szyi w obecności radikulopatii. W przypadku zespołu korzeniowego obserwuje się drętwienie na powierzchni łokciowej przedramienia, co jest nietypowe dla zapalenia nerwu. W przypadku zapalenia nerwu łokciowego obserwuje się tylko drętwienie ręki.

    Podczas diagnostyki różnicowej neuropatolog zwraca uwagę na obecność specyficznego objawu zapalenia nerwu łokciowego - drętwienia promieniowej powierzchni palca serdecznego. Po pokonaniu korzeni nerwowych kręgosłupa, rdzenia kręgowego, splotu następuje utrata wrażliwości na całym palcu

    Po pokonaniu korzeni nerwowych kręgosłupa, rdzenia kręgowego, splotu następuje utrata wrażliwości na całym palcu.

    Neuralgia ICD (ICD-10)

    Wiadomo, że ICD (International Classification of Diseases) jest głównym dokumentem do przetwarzania danych statystycznych we wszystkich placówkach służby zdrowia; choroby są klasyfikowane według różnych kodów. W Federacji Rosyjskiej przejście do nowoczesnego ICD dziesiątej rewizji (ICD-10) miało miejsce w 1999 roku i do tej pory ambulatoryjne, stacjonarne i statystyczne instytucje Ministerstwa Zdrowia pracują nad tym dokumentem, a mianowicie ICD-10. Każdy pacjent zdiagnozowany w poliklinice lub w szpitalu, który posiada kartę ambulatoryjną lub wywiad lekarski ma zaszyfrowaną diagnozę wstępną lub ostateczną zgodnie z ICD-10, dotyczy to również nerwobólów.

    Nerwoból w ICD-10

    Nerwoból jest prezentowany w ICD-10 w dwóch klasach (kodach): G (choroby układu nerwowego, stopień 6) i M (choroby narządu ruchu i tkanki łącznej, stopień 13). Taki podział jest uzasadniony, ponieważ bardzo często przyczyną nerwobólów są duże mięśnie, które powodują ściskanie lub ucisk jednego lub drugiego nerwu. Tej sytuacji może towarzyszyć zespół mięśniowo-powięziowo-toniczny..

    Neuralgię „czystą”, w której mięśnie i ich kompresja nie odgrywają roli, opisano w klasie G. Przykładem jest nerwoból nerwu trójdzielnego..

    Przykłady neuralgii klasy G:

    • 1 Uszkodzenia nerwu językowo-gardłowego;
    • Nerwoból nerwu trójdzielnego;
    • 1 Nietypowy ból twarzy;
    • 0 * Nerwoból po półpaścu.

    Przykłady neuralgii klasy M:

    • 1 Radikulopatia (obejmuje odmiany ramienne, lędźwiowe, lędźwiowo-krzyżowe i piersiowe);
    • 2 szyjki macicy;
    • 3 rwa kulszowa;
    • 4 Lumbago z rwą kulszową.

    Na tym kończą się niektóre opcje, dokładnie określone za pomocą ICD. Ponieważ rzeczywistość jest znacznie bardziej złożona i nieprzewidywalna niż jakakolwiek dokładna diagnoza, międzynarodowa klasyfikacja chorób przewiduje luki w swobodnym formułowaniu diagnozy. Możesz więc użyć następującego kodowania:

    M79.2 Nerwoból i zapalenie nerwu, nieokreślone

    Taką diagnozę można postawić np. Gdy brakuje czasu. Wiadomo, że MES, czyli standardy medyczne i ekonomiczne, „rządzą” w szpitalach. W przypadku, gdy pacjent „leżał” bez powodu, wówczas wewnętrzny ekspert wskazuje na braki oddziału, a badanie zewnętrzne lub nieplanowana kontrola może naliczyć punkty karne, które wpłyną na finansowanie..

    Dlatego w skrajnych przypadkach możesz napisać z tą diagnozą i zająć się wyjaśnieniem w trybie ambulatoryjnym..

    Inny nagłówek, który jest czasami interpretowany niezwykle szeroko, brzmi następująco:

    R52 Ból niesklasyfikowany gdzie indziej. Odnosi się to do bólu, którego nie można przypisać ani gruczołowi sutkowemu, ani uchu, ani miednicy, kręgosłupowi ani żadnej innej części ciała. Na przykład „wędrujący ból”.

    Ból niesklasyfikowany gdzie indziej (R52)

    Jak widać, należy do klasy R. Jest określany jako „Objawy, oznaki i odchylenia od normy, zidentyfikowane w badaniach klinicznych i laboratoryjnych, gdzie indziej niesklasyfikowane”.

    Jak poprawnie rozszyfrować diagnozę

    Pozwala to lekarzowi na „wykręcenie się”, ale takie szyfrowanie może wywołać niezadowolenie ze strony administracji szpitala z tego powodu, że ta klasa nie jest klasą podstawową. Innymi słowy, ta diagnoza mówi: „coś znaleźliśmy, ale to, co znaleźliśmy, do niczego nie pasuje”.

    W rzeczywistości na oddziale nie powinno być diagnoz innych niż podstawowe: trzy dni na postawienie diagnozy, kiedy staje się pracownikiem z „diagnozy przy przyjęciu”. Jeśli okaże się, że pacjent jest „obcy”, należy go przewieźć lub wypisać. Jeśli z nieswoistą diagnozą leżał na oddziale i został wypisany, jest to oznaka niekompetentnego kierownictwa oddziału.

    Dlatego prawidłowe użycie ICD-10 w kodowaniu niektórych typów nerwobólów może nie tylko pomóc w przetwarzaniu dużych ilości danych statystycznych, ale także zaoszczędzić znaczne środki dla instytucji medycznej..

    Obraz kliniczny: objawy i objawy

    Nerw udowy pochodzi z 2-4 nerwów rdzeniowych i schodzi między mięśniem lędźwiowym większym a mięśniem biodrowym, a następnie wzdłuż bocznej krawędzi mięśnia lędźwiowego.

    Ze względu na takie położenie nerwu objawy choroby mogą dotyczyć okolicy dolnej części pleców i całej nogi:

    1. Ciągnięcie bólu wzdłuż całego nerwu, szczególnie po naciśnięciu tuż poniżej więzadła pachwinowego.
    2. Pewne zmniejszenie wrażliwości wewnętrznej lub zewnętrznej części uda (drętwienie, mrowienie, uczucie przerażenia).
    3. Osłabienie mięśni (od łagodnego niedowładu do paraliżu i atrofii): noga słabo porusza się w biodrze i słabo zgina się w kolanie.
    4. Osłabienie lub całkowity zanik odruchu ścięgnistego kolana.
    5. Obrzęk kolana i / lub kostki.
    6. Niewielka depigmentacja skóry i wypadanie włosów w dotkniętym obszarze.
    7. Powstawanie owrzodzeń troficznych (bardzo rzadki objaw).

    Uszkodzenie nerwu udowego na różnych poziomach może mieć różne przyczyny:

    1. Poziom biodrowo-lędźwiowy - często występuje po lewej stronie i jest związany z moczowodem i nerkami.
    2. Pod więzadłem pachwinowym - nadmierne odwodzenie, zgięcie lub rotacja zewnętrzna uda.
    3. W stawie kolanowym - z powodu urazów pobliskich tkanek, powstawania guzów.

    Skargi pacjentów

    W początkowej fazie rozwoju patologii pacjent odczuwa dyskomfort w okolicy biodra i okresowe bóle.

    Wraz z postępem patologii pacjent ma następujące dolegliwości:

    • ostry ból podczas naciskania na obszar objęty stanem zapalnym;
    • ból można podać w okolicy pachwiny i podudzia;
    • zmniejszona wrażliwość w dolnej jednej trzeciej części uda i jego przedniej;
    • osłabienie mięśni sąsiadujących z obszarem objętym stanem zapalnym;
    • ruchliwość kolana pogarsza się, noga ugina się podczas chodzenia, pojawia się kulawizna.